Thursday, August 2, 2012

Επτά φαντασιώσεις κάποιου που την κάνει στο εξωτερικό


1. Το γράφει στο blog του (checked). Είθιστε να βάζει και μια φωτογραφία της πόλης που πηγαίνει -συχνά κάτω από βραδινό φωτισμό- ώστε να εντυπωσιάζει όσο το δυνατόν περισσότερο. Φυσικά και όλοι οι μπλογκό-εχθροί σκάνε μονομιάς, ενώ όλα τα μπλογκο-γκομενάκια σπεύδουν να κάνουν χαρούμενα σχόλια.

 2. Με το που πατάει το πόδι του στην νέα χώρα ενημερώνει άμεσα (από το αεροπλάνο εάν είναι δυνατό) το 'lives in' πεδίο στο facebook. Επίσης, ανανεώνει το συντομότερο δυνατό και το linkedin και το ανακοινώνει και στο tweeter, αν έχει. Οι επιπτώσεις θα είναι ανάλογες με την παραπάνω περίπτωση.

 3. Εξ'ορισμού, με το που φεύγει αναδεικνύεται αυτόματα καλύτερος από τους 10.787.690 κατοίκους της Ελλάδας(απογραφή 2011).

 4. Άμεση συνέπεια του 3 είναι η ειρωνική αντιμετώπιση και ο εμπαιγμός των κακομοίρηδων που παραμένουν ακόμα στον θλιβερό αυτό τόπο.

 5. Άλλη μια συνέπεια του 3 θα είναι η ανάδειξη του σε κορυφαίο γαμιά τύπου Chuck Norris. Τελικό στάδιο αυτής της φαντασίωσης αποτελεί ο Δημητράκης (also known as πορνομετανάστης-εθνικογαμιστής)

 6. Από την πρώτη μέρα που θα βρεθεί στο εξωτερικό θα νιώσει ότι αυτός ήταν φτιαγμένος για να ζει εδώ. Και όχι στην Ελλάδα με τα σκυλάδικα, τις μούντζες στο δρόμο, τις παναγίες κτλ...αυτά είναι ανατολίτικα πράγματα... Αυτός είναι φτιάγμενος για δυτικά σκηνικά... Ευρώπη, Αμερική κτλ...

 7. Και γενικά... ότι του πήγαινε στραβά θα φτιάξει αυτόματα όταν θα φύγει από αυτόν τον καταραμένο τόπο και θα ζει ευτυχισμένα και χαρούμενα μετανιώνοντας μόνο για τα χρόνια που έχασε χαραμιζόμενος στην Ελλάς...

Thursday, June 7, 2012

Χρυσή Αυγή - Δώστε Θέαμα στο λαό



Στη Ρώμη τα παλιά τα χρόνια λένε ότι μαζεύοταν ο κόσμος και χάζευε τύπους να τους τρώνε τα θηρία και να σκοτώνονται μεταξύ τους...

Τώρα έχουμε τη χρυσή αυγή... Κάθεσαι τους χαζεύεις να φωνάζουν, να κάνουν το χαμό... μέχρι και μια ήρεμη συνέντευξη να δώσουν από αυτά που λένε - και από τον τρόπο που τα λένε - ξυπνάν έστω και λίγο αναμνήσεις από αρχέγονες διασκεδάσεις..

Και εκφράζουν φυσικά ένα μέρος της κοινής γνώμης που δεν θα την χάλαγε και ιδιαίτερα να δει όλα τα λαμόγια της τηλεόρασης και της βουλής σε μια αρένα με άγρια θηρία..

και είναι κάπως λογικό η τσαμπουκαλο-παραθυράτη Κανέλλη που  φασιστικά μιλάει ακατάπαυστα να τσακώνεται με τους χρυσαυγίτες...της τρώνε την θέση...

Saturday, June 2, 2012

transcend mp860

άπειρες ώρες αυτονομίας, καλή αντοχή στη σκληρή χρήση (σε 2-3 χρόνια έχω αλλάξει μόνο δύο), λογική τιμή, -> τρόπος ζωής!

Friday, May 11, 2012

Σάββας Ξηρός - Γκουαντάναμο


Από ότι λέει ο Σάββας, όταν έγινε η στραβή και του σκάσε στα χέρια μια βόμβα, τον 'νοσηλεύσαν' στον ευαγγελισμό όπου και τον ψόφισαν στα ψυχοφάρμακα ώστε να τα ξεράσει όλα γρήγορα και απλά... δύσκολα μπορεί να το αμφισβητήσει κανείς αυτό...ο τύπος ήταν υποτίθεται ετοιμοθάνατος και συγχρόνως έδινε καταθέσεις...

Οπότε όταν αγόρασα το βιβλίο του 'Η μέρα εκείνη' όπου τα περιγράφει όλα αυτά, σκέφτηκα ότι θα ταν καλά να τα γράψω εδώ. Όταν το διάβασα όμως άλλαξα γνώμη: 1.Ο Σάββας σε μερικά κεφάλαια νομίζει ότι γράφει παραμύθια για 5-χρόνα και δεν φροντίζει να υπάρχει μια στοιχειώδη αληθοφάνεια  2. Το να γράψεις για επίορκους γιατρούς, αδίστακτους μπάτσους και διεφθαρμένους εισαγγελείς στην Ελλάδα είναι απλά βαρετό...σιγά το νέο..

Οπότε θα επικεντρώσω σε μια ατάκα του Σάββα που με αφορά:

"Αρχές δεκαετίες του '90"


...Βρίσκομαι στο πολυτεχνείο στη μικρή αίθουσα με το τελευταίο απόκτημα, τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές, που άρχισαν να εισβάλλουν δυναμικά στη ζωή μας. Παρατηρώ την εξειδίκευση, τον καταμερισμό της γνώσης. Σε τι διαφέρει, αναρωτιέμαι, κάποιος με προσαρμοσμένη στις ανάγκες της αγοράς εκπαίδευση, από εκείνον τον αγράμματο, που κατέχει ότι ακριβώς του είναι αναγκαίο για την επιβίωση;'

Με μια πρώτη ανάγνωση αυτό που λέει ο Σάββας φαίνεται μια χαρά σωστό και λογικό.Δεν είναι όμως... Το γιατί είχα βαρεθεί να το συζητάω με τα κομματόσκυλα στη σχολή μου όταν ήμουν φοιτητής...το 'έξω οι εταιρίες από τα πανεπιστήμια' ήταν μια από τις τοπ μαλακίες των κομμάτων

και στην τελική ναι..γιδοβοσκός είναι κ ο προγραμματιστής...και σε περίπτωση που του βρεθεί καμμιά άλλη φυλή από γίδια..δόξα τω θεώ μάνιουαλ υπάρχουν και θα βρει τρόπο να τα σαλαγίσει και αυτά..

Γενικά το ύφος του Σάββα όταν έγραφε για σκηνές από την ζωή του είχε αυτή την υποβόσκουσα θλίψη κολλημένη μαζί με αυτές τις απλουστευτικές ατάκες που αν και ηχούν σαν σωστές είναι κατά βάση μπούρδες.. Βέβαια, αν καθόταν να το πολυψάξει θα χε κολλήσει στο χώρο των ιδεών...

Wednesday, April 4, 2012

On the job learning...

Σε κάθε εναλλαγή μεταξύ διαφορετικών φάσεων στη ζωή του κάθε ανθρώπου χρειάζεται πάντα ένα διάστημα προσαρμογής..

ξεκινάει πες όταν γεννιέται...μια άλλη καλή μεταβολή είναι όταν μεγαλώνει από παιδί και μπαίνει στον κόσμο των ενηλίκων, οπότε και ανακαλύπτει την μέγιστη σημασία που έχει το σεξ...(aka το νινί σέρνει καράβι)

Μια άλλη φάση είναι όταν μπαίνεις στον εργασιακό χώρο... οπότε και ανακαλύπτεις διάφορα πράγματα...

- Μα γιατί υπάρχει η τάδε υπάλληλος?,αναρωτιέσαι. Δεν κάνει τίποτα!... Και άσε που παίρνει περισσότερα από μένα!
- Θέλει να την πηδήξει ένας προϊστάμενος, απαντά η πραγματικότητα μετά από λίγο.
- Και η άλλη? Αυτή κάτι υποτίθεται πως κάνει, αλλά αργεί και δεν σ' αφήνει και να δουλέψεις.
- Την πήδαγε στα νιάτα της ο άλλος προϊστάμενος...
- Μα καλά εταιρία είναι αυτό ή μπουρδέλο?
- ....

Οπότε φεύγεις και πας αλλού...και όμως...τα ρητορικά συνεχίζονται...

- Μα αφού έχω τις περισσότερες γνώσεις για το αντικείμενο...γιατί με έχουν βάλει να κάνω κάτι άσχετο?
- Επειδή το boss δεν ξέρει τον χριστό του... άνοιξε το μαγαζί με την εντύπωση ότι είχε μια φοβερή ιδέα που θα τον έκανε πάμπλουτο σε κανά χρόνο το πολύ..
- Οκ σκέφτεσαι... και γιατί δεν μπορεί να το ψάξει λίγο και να δει ποιος από τους υπαλλήλους του μπορεί να τον βοηθήσει περισσότερο να κάνει τις μλκιες που σκέφτεται?
- Επειδή ο τύπος έχει αρχίσει ήδη να μαλακίζεται... Και βοηθά αρκετά στην αδιάλειπτη μαλακία του η σκέψη του να χει υπάλληλο κάποιον που κάνε ένα άσχετο μεν μαστεράκι, σε ένα γνωστό δε πανεπιστήμιο με βαρβάτα δίδακτρα... Ή η εικόνα ενός υπαλλήλου που να σου μιλάει με τις ώρες εξηγώντας σου πόσο θεοί είστε και οι δύο και να σου υπόσχεται γρήγορη επιτυχία και βουνά με πιλάφια...

Συμπέρασμα: Για να επιβιώσεις χωρίς να αρχίσεις τα καραγκοζιλίκια απέφυγε την μλκία... από όπου και αν εκπορεύεται.. 

Monday, March 12, 2012

Ν. Καζαντζάκης - αποσπάσματα


Λοιπόν μέχρι να το πάρω απόφαση και να γραφτώ στην τοπική δημοτική βιβλιοθήκη (γλυφάδας- πάντα άφραγκος..) διαβάζω από τα βρισκούμενα... και έχει πέσει στα χέρια μου ένα αφιέρωμα για τον Καζαντζάκη. Και όπως διαβάζω λέω.. Εδώ είμαστε! ... πάντα έτσι γινόταν όταν διάβαζα κάτι από τον δάσκαλο...

Να  ένα τμήμα:


-          (φίλος καζαντζάκη) Πώς άλλαξες, Μανάγη!, μου είπε χαμογελώντας. Όταν σε άκουγα προ ολίγου να συζητάς και να αρνιέσαι με αγανάχτηση τους παλιούς σου Θεούς – τη θρησκεία, την πατρίδα, την ιδιοχτησία, την ηθική, το δίκαιο, - όλα τα θεμέλια της σύγχρονης ζωής, συλλογιζόμουνα με αλαφρή περιφρόνηση το ομολογώ: Αλλάζει ο Μαναγης, ρέει δεν αποχτάει πρόσωπο, χάνεται!

Ό,τι χτες πίστεβε, σήμερα το αναλύνει, το περγελάει, ζητάει καινούργιο. Κ’ έτσι ακατάπαφτα . Θυμούμαι πόσες φορές ως τόρα σε είδα ν ‘ αλάζης! Σαν ήσουν έφηβος και πηγαίναμε μαζί στο Γυμνάσιο τι ρομαντική μελαγχολία που είχες, τι μίσος για την καθημερινή ζωή τι νοσταλγία αλόκοτη! Όλη σου ετούτη η φουσκοδεντριά ξέσπασε σε ασκητισμό και λίγο έλειψες να καλογερέψεις, θυμάσαι. Κ’ ύστερα δόθηκες στη μάθηση. Και πάλι την παράτησες και δόθηκες στην τέχνη. Μα πάλι ξεφέβγεις και τόρα σε νογώ να περιπλανιέσαι αγωνιώντας, σε νέα σύνορα. Ωσπότε?

----          (καζαντζάκης) Ως να γεράσω. Όσο να μια ζωντανός. Ωστότε θα ρέω, θ’ αρπάζω τον κόσμο γύρα μου, σα θροφή, και θα τον κάνω αίμα και σάρκα μου. Άμα γεράσω, δε θα μπορώ πια ν’ αφομοιώνω και θ’ αποχτήσω κ’ εγώ σταθερότητα και ακινησία – σαν και εσένα!

και ένα άλλο...

Στην Ελλάδα θαυμαστό είναι συχνά το ξύπνημα του νέου. Είναι γιομάτος δύναμη, επιθυμίες, πιθανότητες. Μα ξάφνου, στο γύρισμα των τριάντα χρόνων, αρχίζει και κουράζεται , ξεθυμαίνει, μάχεται να τοποθετηθεί, να ησυχάσει. Δεν αντέχει περσότερο. Είναι σαν τις κοπέλες που, ανύπαντρες παίζουν πιάνο, τραγουδούν, κάνουν ζωγραφική, εκδρομές, τα μάτια τους λάμπουν, είναι όλο ανησυχία και πνέμα. Κι εφτύς ως παντρεφτούν, ο θείος παλμός χαλαρόνεται, τα μάτια σβήνουνε, βαραίνε το κορμί – ησυχάζουν. Όλος ο καβγάς για το πάπλομα.