Ξυπνάς ένα πρωί και μέσα σου παίζεται για άλλη μια φορά ακόμα το έργο της σωστής τάξης...του δικαίου...
σκέφτεσαι δηλαδή:
-Μα γιατί έγινε αυτό? - είναι τόσο άδικο!...κ ποιος δεν θα βρεθεί να πει ότι ήταν αδικία...και ότι πρέπει να τιμωρηθεί αυτός που το έκανε αυτό...από τους άλλους, από τον νόμο, από τον θεό.. από κάπου..
Και κάπου εκεί ενώ η δίκη συνεχίζεται στο μυαλό σου και βρίσκεται πια σε προχωρημένα στάδια με την αδικία να τονίζεται σε κάθε της μορφή και να καταδικάζεται από τους πάντες γυρνάς και σκέφτεσαι..
-H μαλακία έχει όρια... δεν έχει κανένα νόημα αυτό που κάνεις αυτή τη στιγμή για τους εξής παρακάτω λόγους:
1.η δικαιοσύνη είναι μια ψευδαίσθηση.
2.ο ορισμός του σωστού και του λάθους έχει γίνει έτσι ώστε να βαστιώνται τα λουριά του λαού και να ζει σε μια χαρούμενη οργανωμένη κοινωνία.
3.το συνεχές κυνηγητό του δικαίου και του σωστού δεν αποτελεί πράξη επανάστασης... είναι αποτέλεσμα σκληρού συντηρητισμού που έχει επιβληθεί πάνω σου από πολύ μικρή ηλικία και έχει γίνει δεύτερη φύση σου...αρκετά με το κυνηγητό του προτύπου του σωστού ανθρώπου...του τίμιου... του δικαίου... του μαλάκα κατά βάση...
η ελευθερία δεν είναι τίμια
σκέφτεσαι δηλαδή:
-Μα γιατί έγινε αυτό? - είναι τόσο άδικο!...κ ποιος δεν θα βρεθεί να πει ότι ήταν αδικία...και ότι πρέπει να τιμωρηθεί αυτός που το έκανε αυτό...από τους άλλους, από τον νόμο, από τον θεό.. από κάπου..
Και κάπου εκεί ενώ η δίκη συνεχίζεται στο μυαλό σου και βρίσκεται πια σε προχωρημένα στάδια με την αδικία να τονίζεται σε κάθε της μορφή και να καταδικάζεται από τους πάντες γυρνάς και σκέφτεσαι..
-H μαλακία έχει όρια... δεν έχει κανένα νόημα αυτό που κάνεις αυτή τη στιγμή για τους εξής παρακάτω λόγους:
1.η δικαιοσύνη είναι μια ψευδαίσθηση.
2.ο ορισμός του σωστού και του λάθους έχει γίνει έτσι ώστε να βαστιώνται τα λουριά του λαού και να ζει σε μια χαρούμενη οργανωμένη κοινωνία.
3.το συνεχές κυνηγητό του δικαίου και του σωστού δεν αποτελεί πράξη επανάστασης... είναι αποτέλεσμα σκληρού συντηρητισμού που έχει επιβληθεί πάνω σου από πολύ μικρή ηλικία και έχει γίνει δεύτερη φύση σου...αρκετά με το κυνηγητό του προτύπου του σωστού ανθρώπου...του τίμιου... του δικαίου... του μαλάκα κατά βάση...
η ελευθερία δεν είναι τίμια
Comments
Η καλύτερη δικαιοσύνη είναι αυτή που σε κάνει να πέφτεις για ύπνο ελαφρύς, χωρίς να παραπαίεις μεταξύ της υπαρξιακης σου ανεπάρκειας και του αισθήματος ότι για άλλη μια φορά καπου αδικήθηκες.
Όλα είναι συσχετισμοι… Εμπειρίες, κληροδοτήματα οικογένειας και κοινωνίας, ανελευθεριακα ενστικτα…( ο δυνατοτερος νικά και επιβιωνει- πρεπει να αποδειξω ότι ειμαι ο δυνατοτερος…)
Το θέμα είναι ότι ολοι εχουν μια αλφα φυση, μια πρωτη υλη που καλουνται (από τα σωθικα τους καλουνται) να την ξεβρωμισουν από κάθε τι περιττο και ξενο πανω της.. να μπορεσει να σταθει αυτονομη, αυτουσια κ καθαρη. Να είναι η αυτή…χωρις παρασιτα, χωρις στολιδια…
Και δεν υπαρχουν χειροτερα παράσιτα από τα κληροδοτηματα της οικογενειας, της κοινωνιας, της «πολιτισμενης» ανθρωπινης νοοτροπιας...
Ισως είναι θεμα εντροπιας…Η ταξη του κοσμου τη θελει μικρη, το μεσα μου τη θελει στο απειρο!}