Είναι ένα βιβλίο που περιγράφει την καθημερινότητα της Ιταλικής ειρηνευτικής δύναμης κατά την τρίτη φάση του εμφυλίου στο Λίβανο(για περισσότερα wiki )
Σε γενικές γραμμές, αξίζει να το διαβάσει κανείς..
το γιατί είναι το θέμα..
Ο όγκος του(826 σελίδες ) αρχικά σε τρομάζει...περιμένεις μία βίβλο για τον εμφύλιο που θα είχε να κάνει με τα πάντα γύρω από τον πόλεμο..
Αντι για αυτό συναντάς τα ΆΠΑΝΤΑ του πως-είναι-να-πεθαίνουν-οι-γύρω-σου-και-να-μένεις-να-τους-κλαις...
Δεν άφησε ανθρωπινή σχέση που να μην την διέλυσε...θες φιλίες μεταξύ φαντάρων..θες έρωτες με ντόπιες λιβανέζες..θες φιλίες φαντάρων με μικρά παιδιά που τους θύμιζαν μικρότερα αδέρφια τους..ΠΑΝΤΟΥ η ίδια δουλειά...πέθαινε ο ένας και ο άλλος καθόταν και τον έκλαιγε.
Θυμάμαι το βιβλίο πήγαινε προς το τέλος του και είχανε ξεμείνει τρεις καλόγριες,που για κακή τους τύχη είχανε πλατωνικές σχέσεις με κάτι αξιωματικούς, και σκεφτόμουνα:
-Ρε γαμώτο λες να της ξέφυγαν?
-Εννοείται πως όχι! Έστω και στις τελευταίες σελίδες,έστησε μια επιδρομή στο μοναστήρι από 30 μωαμεθανούς που σκότωσαν τις δύο πιο γερασμένες και βίασαν την τρίτη.
Τις παραγράφους που περιέγραφαν τον βιασμό τις απέφυγα γιατί απλά δεν παλεύοταν.Παλουκωσαν,Σοδόμισαν και διάφορα άλλα περίεργα χρησιμοποιούσε η συγγραφέας για να περιγράφει τέτοιες σκηνές με το όλο σκηνικό να θυμίζει τις "επιστημονικές" αναλύσεις του Γ. Τράγκα σε αντίστοιχο περιστατικό στην χώρα μας(συλλεκτικής αξίας το πρωτοσέλιδο της τότε Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας)
Και παρόλο που για την μανία της να καταστρέφει τις ανθρώπινες σχέσεις υπάρχει εξήγηση αφού ο σύντροφος της ζωής της,Αλέξανδρος Παναγούλης, είχε πεθάνει πριν λίγα χρόνια, για τον τρόπο που περιέγραφε βιασμούς δεν υπάρχει δικαιολογία.Πρόκειται για μια σκέτη φθήνια αφού το να επιμένεις σε ζητήματα που a priori τραβάνε την προσοχή είναι απλώς ένας πολύ εύκολος τρόπος να πουλήσεις...
Επίσης, η χορταστική περιγραφή γεγονότων και διαλόγων σιγουρεύει ότι ο αναγνώστης δεν θα αφήσει στη μέση το βιβλίο λόγω ανίας(όπως συχνά συμβαίνει με τα βιβλία του Εκο) και δεν πει σε κάποιον φιλο του:Καλό βιβλίο αλλά πολύ βαρεμάρα ρε..
Παρολαυτα το βιβλίο αξίζει να διαβαστεί..
Ο τίτλος του το σώζει..
Ινσαλλάχ(Inch'Allah):αν είναι θέλημα θεού
Μια ολόκληρη κοσμοθεωρία κρύβεται πίσω από αυτή φράση.Και εννοείται πως δεν μιλάμε για την σκέτη υποταγή στην βούληση ενός ανώτερου όντος(πεπρωμένο).
Διαισθητικά,από αυτά που πανέμορφα περιγράφει η Φαλάτσι καταλαβαίνω ότι αφού τα όσα συμβαίνουν στην ζωή γίνονται επειδή χίλιοι δυο μικρο-παραγοντες είχαν αυτή την 'τιμή',ενώ αν κάτι άλλαζε θα είχαμε κάτι εντελώς διαφορετικό(χάος) το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε είναι να καθόμαστε να τα κοιτάμε...
"Όταν οι ανθρωποι κάνουν σχέδια οι θεοί γελούν λέει ένα ρητό"
Α και το βιβλίο αυτό ήταν από τα πρώτα που έγραψε η Φαλάτσι..μετά μπορεί να βελτιώθηκε...θα επανέλθω όταν διαβάσω κάποιο άλλο της...
Comments