Κυριακή, 6 Απριλίου 2014

Λογοτεχνικό αδιέξοδο...

Είναι πολλές φορές που ένα βιβλίο δεν τραβάει... όχι το βιβλίο είναι φόλα, αλλά να δεν μπορείς να το τελειώσεις εύκολα...σε κουράζει... σε κάνει να βαριέσαι... οπότε λες δεν γαμιέται... θα αρχίσω ένα άλλο στα παράλληλα..

Όλα καλά μέχρι εκεί... το πρόβλημα ξεκινάει όταν και το 'παράλληλο' βιβλίο έχει παρόμοια προβλήματα...

Αυτή τη στιγμή έχω τέσσερα βιβλία να με περιμένουν πεταμένα στις γωνίες γύρω από το κρεββάτι μου (για την ακρίβεια πέντε αλλά το άλλο δεν είναι λογοτεχνικό)

Εχουμε και λέμε...


1. Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο - ο ξανακερδισμένος χρόνος








Ε με τον Προυστ πάντα έτσι είναι. Δηλαδή η πρώτη φορά που ξεκίνησα την ιστορία με τα παράλληλα διαβάσματα ήταν όταν διάβαζα την μεριά του Σουάν... έχω διαβάσει περίπου τριακόσιες σελίδες (450 συνολικά) αλλά τους τελευταίους μήνες δεν έχω προχωρήσει και ιδιαίτερα...

με τσάκισε ένας απολογισμός του συγγραφέα - περίπου 40-50 σελίδες συνεχόμενων συνειρμών... τον ξεπέρασα τελικά και ίσως τώρα να υπάρξει λίγη δράση

Δράση λέμε τώρα...δηλαδή να σηκωθεί ο ήρωας από τον καναπέ όπου και είχε βυθιστεί στις σκέψεις του και να πάει να πει καμιά κουβέντα με τους άλλους που τον περιμένουν (πάντως χωρίς πλάκα αυτό το κομμάτι του βιβλίου είναι υπέροχο)

2. Αδερφοί Καραμάζοφ




Το βιβλίο είναι τεράστιο... περίπου 1500 σελίδες... βέβαια είναι Ντοστογιέφσκι οπότε δεν περιμένεις να γίνει καμιά στραβή..

Αμ δε... είμαι τώρα στην 600 σελίδα και έχω πέσει σε έναν βάλτο... ένας καλόγερος πεθαίνει και αφηγείται ολόκληρη τη ζωή του... ένας θεός ξέρει πότε θα τελειώσει αυτό...

και όταν λέω αφηγείται ξέρεις τι εννοώ.. ξέχνα τον διάλογο που βοηθά να σπάσει λίγο η μονοτονία... εκεί βαράει σερί ιστορίες...

σκεφτόμουν τις προάλλες όταν θα το τελειώσει αν θα πρέπει να πάω στο goodreads και να του ρίξω ένα 2/5... δύσκολα το κάνεις αυτό στο φιέντα βέβαια.. βλέπομεν...

3. Ταξιδεύοντας - Ρουσία



Ντάξει αυτό είναι ταξιδιωτικό βιβλίο οπότε δεν το διαβάζεις πότε μόνο του παρόλο που είναι Καζαντζάκης...

Όπως και να χει όμως, είναι ψιλοενοχλητικό να βλέπεις τον Καζαντζάκη να προσπαθεί να δικαιολογήσει τις κομμουνο-καφρίλες...

Εκεί που είμαι τώρα λέει κάτι ιστορίες προσπαθώντας να εξηγήσει γιατί ο πνευματικός άνθρωπος δεν μπορεί να γράψει ότι και όπως θέλει με την παρούσα κατάσταση που είναι μια μεταβατική περίοδος, υπάρχουν πολλοί κίνδυνοι κτλ κτλ...

Αλλά πιστεύω αυτό θα το τελειώσει πριν τα άλλα δύο... καμιά κατοσταριά σελίδες του χουν απομείνει..

4. Ευγένιος Ονεγκίν..



Κοίτα αυτό είναι έμμετρο μυθιστόρημα του Πούσκιν... και ευτυχώς που στην μετάφραση χάσαμε το μέτρο... πότε δεν κατάφερα να διαβάσω κάτι που κάνει ομοιοκαταληξία...

Και αυτό μετά τα μισά είναι αλλά έχει ξεμείνει κάτι μήνες τώρα γιατί το χω συνδυάσει με ταξίδια (είναι σχετικά μικρό βιβλίο και βολεύει)...
δηλαδή θα το διαβάσω μόνο αν περιμένω κανά αεροπλάνο, τραίνο κτλ.. και όταν είσαι σε τέτοια φάση πιο εύκολα κλείνεις τα μάτια και μισοκοιμάσαι παρά διαβάζεις...



Το πρόβλημα και με τα τέσσερα βιβλία είναι ότι δεν τσουλάνε...
Θυμάμαι έναν φίλο που με έχει ρωτήσει για το πως καταφέρνω να κοιμίσω τον εγκέφαλο μου ενώ δεν βλέπω ταινίες, σειρές κτλ..
Διαβάζω βιβλία του είχα πει... Έλα όμως που αυτά τα βιβλία δεν σου δίνουν αυτό που σε κάνει να ξεχνιέσαι... να ταξιδεύεις (πιο όμορφα)

Οπότε βρίσκομαι σε αδιέξοδο... βρίσκομαι ένα βήμα πριν αγοράσω κανά βιβλίο της Σώτης...:)




4 σχόλια:

lucinta είπε...

Να 'πιανες έναν Tom Robbins; Λέω εγώ τώρα :)

Βασίλης Ν. είπε...

Χαίρετε! Τα υπόλοιπα δεν τα έχω διαβάσει, ωστόσο επειδή είμαι κι εγώ "παθών", θα πρότεινα να επιμείνετε με τους Καραμαζόφ. Την πρώτη φορά που αποτόλμησα να τους διαβάσω είχα σταματήσει στη μέση, πιθανώς στο ίδιο σημείο με εσάς. Πιθανώς για τους ίδιους λόγους. Την δεύτερη, αφού πέρασαν 2-3 χρόνια και το έπιασα ξανά από την αρχή, τα κατάφερα: πρόκειται για μεγάλο μυθιστόρημα (και όχι μόνο από άποψη σελίδων).

sen_saven είπε...

lucinta έχεις απόλυτο δίκιο... θυμάμαι πριν σχεδόν δυο χρόνια που ενώ ήμουν σε μια βιβλιοθήκη και δανειζόμουν έναν ακόμη ρομπινς η σκέψη του τι θα γίνει όταν μου τελειώσουν τα βιβλία του (τουλάχιστο τα γνωστά) με είχε διαπεράσει με έναν σχετικό τρόμο...

sen_saven είπε...

Γεια σου Βασίλη,

Ευχαριστώ για την συμβουλή. Ναι σίγουρα δεν πρόκειται να το αφήσω το βιβλίο απλά όλη αυτή η επιμονή στην θρησκευτικότητα σε ξενερώνει όπως και να χει...

αν δεν κάνω λάθος είναι από τα τελευταία του βιβλία οπότε μάλλον στράφηκε προς τα θεία για να καθαρίσει...(δεν έχω διαβάσει κάποια βιογραφία του φιέντα - στην τύχη το λέω αυτό)

αν σου αρέσει γενικά ο ντοστογιέφσκι και μένεις στην αθήνα ή την πάτρα θα χε νόημα να δεις την λέσχη...

έχει κάτι χρόνια να γίνει συνάντηση αλλά αν τύχει και γίνει πήγαινε... είναι γεγονός ότι ο ταυτισμένος με τον ντοστογιέφσκι 'δάσκαλος' έχει πολύ ενδιαφέροντα πράγματα να πει...

https://www.facebook.com/groups/208401442524270/