Έπεσε ο πυλώνας..

καθόμουν την κυριακή που μας πέρασε και χαζεύα τα χάλια του θρύλου(χάναμε από τον άρη) όταν ξαφνικά η γη αρχίζει να κινείται...

μετά από λίγο χτυπάει το κινητό..βλέπω ήταν ένας συγγενής-για τον σεισμό θα μου πει σκέφτηκα..

-Έλα,μου λέει,έφυγε ο παππούς..
-Γιαυτό κουνήθηκε η γη σκέφτηκα...έπεσε ο πυλώνας..

Ήταν ο τελευταίος από την προηγούμενη γενιά..
Έχει αρχίσει πάντως το γεννοβόλημα κ από την δικιά μου γενιά οπότε φτάνουμε σε μια ισορροπία..

Θυμάμαι πριν από αρκετά χρόνια(πρέπει να πήγαινα ακόμα γυμνάσιο) που,ποτισμένος ήδη με την καζαντζάκικη φιλοσοφία, τον ρώταγα συνέχεια τι έχει κάνει στην ζωή του..

Οπότε σε μια φάση τα ψιλοπαίρνει και μου απαντάει με μια λάμψη στα μάτια..

-Εγώ έκανα 4 παιδιά...τα δύο τα σπούδασα...ένα στην Ιταλία 10 χρόνια..Ξεκίνησα από 3 στρέμματα και αγόρασα τελικά τον μισό κάμπο..πάνω στο βουνό κάταφερα και έφτιαξα περιβόλι...
Βρες έναν κέρατα που να τα κανε όλα αυτά..έναν κερατά..

Είναι ακριβώς το κυνήγι της αιωνιότητας..ο άνθρωπος προσπαθεί να ζήσει για πάντα κάνοντας κάτι μοναδικό..

(Ότι μου είπε ο παππούς ήταν αλήθεια..ήταν όντως πάρα πολύ εργατικός..)