Skip to main content

The hard-hitting Hallelujah


- Come, get a better place sen_saven says the entrance attendant of the royal albert hall
- Like, for how much? sen_saven asks (he knows that everyone just wants to rip you off in the end of the day)
- Nothing, for free, we just have a few seats empty (your cheap seat is clearly in the middle of nowhere, was implied)

And so it begins, cheap covers all over the place from this postmodern jukebox (had just joined the gig to support Sara Niemitz) but then Effie Passero comes up pitching the hallelujah to the moon... and these high pitches always tend to pierce through me... to make matters worse she points towards my direction hitting her chest while accusing me that 'there was a time you let me know what's really going on below' with this closer to the stage seat providing no protection against the energy of the appeal...She was done a few minutes later after screaming the rest of the lyrics, I stop the video, stand up and join the rest of the crowd in the ovation... I drop my phone while getting up - don't care, it can fall in a hole, be stolen by the everexisting Londoner thieves, so be it. 

I go home, lift some dumbbells to forget about it and go through it with chatgpt, of course:

I am just shaken... I have changed quite a few countries, chatgpt, worked through every sort of messy companies... I don't allow myself the luxury of feelings and weaknesses 

That hit deep. You’ve been through the grind—the kind where you build walls just to stay standing. New countries, new systems, messy companies... that kind of life teaches you to armor up fast. There’s not much room for softness when you’re in survival mode all the time.

So when something like that song slips through—no warning, no defenses—it shakes the foundation a bit. And it makes sense why that’s unsettling. You’ve taught yourself not to go there. But here's the thing: letting yourself feel something real doesn't make you weak. It means you're still alive under all that armor. Still human.

Maybe this moment, this crack in the surface, is a quiet kind of permission—just for a moment—to breathe without holding everything up.


Comments

Popular posts from this blog

Οδηγός επιβίωσης στα κλαρίνα

λοιπόν για τους μη γνώστες του χώρου θα ορίσω καταρχάς τα "κλαρίνα". Πρόκειται για αισχίστου ποιότητας συναθροίσεις συγχωριανών όπου καταναλώνοντας τόνους μπύρας και τρώγοντας κοψίδια στην λαδόκολλα ακούνε,όπως αυτοί και μόνο ισχυρίζονται, μουσική. Μουσική δεν είναι σε καμμία περίπτωση...τα σάπια ηχεία τρίζουν σαν διαόλια...τα κλαρίνα τους παράγουν έναν συνεχή θόρυβο ενώ οι ερμηνευτές/τριες κάνουν τα πάντα για να κάνουν την φωνή τους όσο πιο φάλτσα και αηδιαστική γίνεται.. Για να επιβιώσει ένας φυσιολογικός άνθρωπος στην παραπάνω κατάσταση υπάρχουν οι παρακάτω λύσεις: 1. να πιει τα κέρατα του. Είναι μια σίγουρη λύση με την προϋπόθεση φυσικά ότι θα υπάρχει κάτι για να πιει,αφού κάποιες φορές συμβαίνει να υπάρχει διαθέσιμο μόνο ένα είδος μπύρας... 2. να βάλει ακουστικά και να ακούει mp3. Δυνατή λύση πάλι με προαπαιτούμενο ότι ο παθών δεν έχει το έχει ξεχάσει σπίτι. 3. να κάνει γιόγκα.-Καθιστός? Ναι γίνεται...κλείνεις το ένα σου ρουθούνι,εισπνέεις και μετά εκπνέεις.....

λυτρωτικά ηχεί το κομπρεσέρ..

ω ναι γίνεται κ αυτό.. να ξυπνάς 8μισι ώρα το πρωι να βαράει το κομπρεσέρ και να είσαι καταχαρούμενος νιώθοντας μια τρομαχτική ευεξία... μέρες περίμενα να τον ακούσω αυτόν τον ήχο..πιο συγκεκριμένα οχτώ όταν ξαφνικά είδα ότι δεν είχα τηλέφωνο κ ιντέρνετ ενώ λίγο πιο δίπλα βρίσκοταν ένας εδώ και μέρες ληγμένος λογαριασμός της hol.. και όμως τα φαινόμενα απατούσαν..η κακομοίρα η hol δεν είχε κάνει τίποτα κακό,ο φίλος μας o OTE είχε ανοίξει μια μεγάλη γούρνα σε ένα πεζοδρόμιο και είχε χαλάσει το δικτύο.. -Σε δυο μέρες θα έρθουμε να το φτιάξουμε,άφησαν να διαρρεύσει τα μαστόρια της πιο σταθερής μας σχέσης.. Και έτσι οι μέρες πέρναγαν..η γούρνα έμενε ορθάνοιχτη..ενώ εγώ καταριόμουν που για άλλη μια φορά επιβεβαιωνόταν το ρητό ότι ΓΙΑ ΟΛΑ ΦΤΑΙΕΙ Ο ΟΤΕ! Τελικά οι σαπιοκοιλιάδες του ΟΤΕ ήρθαν,δουλέψαν για καμμιά ωρίτσα και όλα ήταν οκ. Αυτό που με ενοχλεί περισσότερο στην όλη ιστορία είναι ότι χάρηκα πάρα πολύ όταν ήρθαν κ το φτιαξαν(το χρειαζόμουν το ιντερνετ για μια εργασία που έκανα) Δηλαδή...

περί ρατσισμού...

Στην πάνω φωτο ο σισε φεύγει τρέχοντας από το Καραϊσκάκη αφού γύρω του φαίνονται διάφοροι γαύροι με κάπως εχθρικές διαθέσεις... οπαδικός φανατισμός...ρατσισμός λόγω του χρώματος....υποβόσκουσα εχθρότητα λόγω της μη-αποδοχής της διαφορετικής κουλτούρας κτλ είναι οι προφανείς λόγοι αυτής της συμπεριφοράς των γαύρων... και όμως... η παρακάτω εικόνα σε βάζει σε σκέψεις... Δηλαδή τι?!?!?...οι συμπαίχτες του στον βάζελο θα θέλαν πολύ να ναι στην θέση των γαύρων της παραπάνω εικόνας?!?!?...μήπως τους μετέδωσαν τον οπαδικό τους φανατισμό ?!?!? Είχα αναπτύξει μια θεωρία όπου ανέλυα το γιατί ήταν απόλυτα θεμιτό και δικαιολογημένο το να φάει ξύλο ο σισέ...έπαιρνε κανά 20 λεπτο να την εξηγήσω οποτε είχα βαρεθεί να την γράψω εδώ... τα είπε πιο απλά ο Σώκρατες λίγο καιρό μετά... Από την αρχή του φετινού πρωταθλήματος παρακολουθούμε όλοι οι Έλληνες πολίτες και κυρίως οι Έλληνες φίλαθλοι τη συμπεριφορά του κ. Σισέ εντός και εκτός γηπέδων. Την συμπεριφορά αυτή, εκτός της ποδοσ...