Θυμάμαι πριν κάτι μήνες ήθελα μια Παρασκευή βράδυ να περάσω απέναντι στην Σταδίου... Αμ δε...είχα πετύχει την πορεία των ποδηλατών...οι οποίοι ποδηλάτες έχουν το δόγμα ότι 'για να περάσεις απέναντι, άθλιε πεζέ, πρέπει να περιμένεις να περάσουμε πρώτα οοοοοοοολοι εμείς' οπότε... επειδή το κοβα να παιρνε κανα μισάωρο να περάσουν οι αυτού Μεγαλειότατοι ποδηλάτες είπα να το ρισκάρω... -Ε ρε φίλε...μου κάνει προφανώς ενοχλημένη μια αξιότιμη ποδηλάτισσα που αναγκάστηκε να κάνει έναν ελιγμό για να με αποφύγει... - Άντε γαμήσου μωρή πουτάνα!,ήταν η ενστικτώδης απάντηση που σκέφτηκα να δώσω...δν είπα τίποτα όμως αφού βασικός στόχος μου τότε ήταν να περάσω απέναντι σώος κ όχι να δίνω ευχές... και πιστεύω φίλε αναγνώστη ότι θα την δεχόταν με χαρά την ευχή η αξιότιμη ποδηλάτισσα...γιατί μετά από μελέτες ετών που έχω κάνει σε ψαγμένες συνάξεις έχω καταλήξει ότι σχεδόν όλοι στοχεύουν στην πραγμάτωση των ευχών τους... και δεν είναι κακό αυτό...στο dna των ανθρώπων είναι γραμμένο ν...