disputable

Σε ένα καπιταλιστικό κόσμο σαν τον δικό μας,ο τελευταίος που πιστεύεις ότι θα χει πρόβλημα είναι οι τράπεζες ή,κάλύτερα,αυτός που διαχειρίζεται πολλά λεφτά.. Και όμως.. Όλα ξεκίνησαν στα τέλη του 2006 όταν και ανακοινώθηκαν τα πρώτα προβλήματα με τα subprime .. Ερχόταν που λες ο τσέλιγκας στην τράπεζα και έλεγε: -Γειά σας παιδιά.Θέλω ένα δάνειο! -Ευχαρίστως,απάνταγε η τράπεζα..πες μας κάτι για σένα! -Να..είμαι χωρίς δουλειά τα τελευταία 3-4 χρόνια,έχω μια υπερχρεωμένη πιστωτική και είχα ξαναπάρει δάνειο αλλά τελικά έγινε μια στραβή και μου κατέσχεσαν το σπίτι.Δε βαριέσαι.. -(Για μαλάκες ψάχνεις?..έπρεπε κανονικά να απαντήσει η τράπεζα πετώντας τον έξω με τις κλωτσιές).Αντ'αυτού όμως, του λέγε με μια λάμψη στα μάτια: -Πιστεύω ότι έχουμε την κατάλληλη προσφορά για σένα! Έτσι λοιπόν ο τσέλιγκας φορτώνοταν ένα subprime δάνειο(το συνθετικό sub φέρνει κάτι σε ύποκοσμος,υπάνθρωπος κτλ) Το subprime δάνειο είχε φυσικά πολύ μεγαλύτερο επιτοκίο από τα κανονικά(prime) δάνεια και άλλους επαχθεί...

Λοιπόν τι να πρωτοπώ για αυτήν την συναυλία.. Θα αρχίσω από τα αρνητικά που το χω το και συνήθεια.. γύρω μου στην πρώτη γραμμή χτυπιόντουσαν δίχως λόγο και αιτία.. Ελάχιστα να ακούγοταν η ηλεκτρική κιθάρα έφτανε να τους εκστασιάσει... Ο φιλοσοφικός στίχος του μάλαμα πήγαινε περίπατο..το χτύπημα-ουρλιαχτό ερχόταν ΠΑΝΤΑ σε πρώτη μοίρα.. Το 'αλκοόλ' πήγαινε και έδινε.. Αυτό για το αλκοόλ δεν ξέρω αν βρίσκεται στην λίστα με τα αρνητικά ή τα θετικά... Τα τραγούδια του Μάλαμα μιλάνε για την ελευθερία.. Η κατανάλωση αλκοόλ σου δημιουργεί μια ,προσωρινή έστω,αίσθηση ελευθερίας.. Eπίσης άκουσα αρκετά από τα αγαπημένα μου τραγούδια όπως το στα είπα όλα Σε γενικές γραμμές η εμπειρία ήταν κορυφαία.. Τα φτερά μου ανοίγω στον αέρα.. Πάντως όπως φεύγαμε ένας διερχόμενος ταρίφας χτυπάει με τον καθρέφτη του το μπουκαλάκι με το τσίπουρο με αποτέλεσμα να πέσει κάτω και να πάει σε ένα μεγάλο βαθμό χαμένο.. Εκ νέου συμπέρασμα: Όπου και να ταξιδέψω,ο ταρίφας με πληγώνει...

Βλέποντας την παραπάνω εικόνα νιώθω μια εσωτερική γαλήνη..μια αγαλλίαση.. Όλα ξεκίνησαν χτες κατά τις 12 το μεσημέρι,όταν μετά από ένα σχετικά άνετο ταξίδι με το κτελ πάτρα-αθήνα(το οποίο κόστισε περίπου 13 euria) πήγαινα να περιμένω για ταξί.. Πριν καν φθάσω με προσεγγίζει ένας ταρίφας του οποίου η όλη εικόνα έφερνε σε επιτιθέμενο κοράκι... -Που πάς?,μου λέει. -Ζωγράφου,απαντάω. -Α μια χαρά,έλα, μου λέει Όλα πηγαίναν σχεδόν καλά μέχρι που φτάνουμε κοντά στο κέντρο...κανονική κόλαση..πρέπει να κάναμε γύρω στα 3 μήκη αυτοκινήτων στο λεπτό.. Ζέστη,κορναρίσματα,βρισιές να ακούγονται από παντού και σαν κερασάκι στην τούρτα η οδήγηση του ταρίφα μας... Πραγματικός gentleman ο κερατάς...σε όλους,πεζούς και οχήματα,τους έδινε με εμφανές τακτ προτεραιότητα.. Άσε τα αντανακλαστικά του..άθλια!..πράσινο το φανάρι και έκανε τρεις ώρες να το πάρει χαμπάρι.. -Άντε πράσινο αδερφέ,του πα 2-3 φορές. Όποτε σε μια φάση μια κύρια γύρω στα 65 που καθόταν στο πίσω κάθισμα του κάνει -Άντε ξεκίνα να φτάσουμε κ...